|
dinsdag, 15 november 2005 13:38 |
PETER MULLER:
NATUURFOTOGRAAF DIE VAN ALLES
PROBEERT (ALS HET MAAR MET STATIEF IS)
Deze clubavond hebben we beroepsfotograaf en docent fotografie Peter Muller op bezoek. Zeer duidelijk is het dat hij al jaren voor de klas staat (eerst als docent Nederlands). De hele avond praat hij vlot babbelend aan elkaar, terwijl hij zijn mooie natuurfoto’s laat zien. En niet alleen leden van onze club kunnen van zijn sprankelende verhaal met dito foto’s genieten. Er zijn ook leden van andere clubs deze avond uitgenodigd. In totaal heeft onze spreker een publiek van 45 personen, waar onder ons inmiddels bekende leden van OSO.
Natuurfoto’s zijn Mullers passie, maar als beroepsfotograaf verdien je daar weinig mee (slechts fl. 75,--per foto). In het dagelijks leven fotografeert hij veel architectuur. Zijn eerste opmerking is dat het merk camera totaal ondergeschikt is aan de prestaties. De ogen moeten het volgens hem doen. Zelf heeft hij heel veel camera’s met talloze objectieven, zoomlenzen, panoramalenzen en hij sjouwt zich dan ook elk natuurtripje een breuk aan die zware tas.
Tank
Het liefst werkt hij echter met zijn Pentax 6-7, maar dat is zo’n tank, hij raadt het niemand aan om daar zomaar mee te gaan zeulen. Een volgend goed advies is dat je altijd een statief mee moet nemen. Elk statief is beter dan geen statief, omdat je dan betere composities kan maken. Ook als hij in de wildernis loopt heeft hij een statief bij zich en schroeft daar zijn verschillende camera’s op en af. Over het gebruik van film heeft hij ook zijn eigen idee: Velvia diafilm of Fuji 100/150.
Statief
Muller heeft niet een bepaalde stijl, zoals we zien in zijn natuurfoto’s van de Everglades in Florida. Hij probeert van alles (als het maar met statief is). We zien prachtige koningspalmen naast een McDonalds sign, de stam van een palmboom genomen met een macrolens (lijkt op een landschap), een sunsetmet groothoekvizier en gewoon, schitterende luchten genomen zonder poralisatiefilter (ontzettend helder), een mangrovewoud genomen vanuit een boot (zelfs dan op statief).
Trucjes
Vaak gaat hij ook tegen de regels van de fotografie in en gebruikt hij zogenaamde trucjes: waar hij zou moeten de-focussen, maakt hij de hele foto onscherp, zet tussen de camera en zijn 300 mm lens een ring van 25mm en verkrijgt zo een vergrootglas effect en flitst in de natuur. Iets wat not done is, maar waarvan hij vindt dat je dat juist moet doen.
Wc papier
In de natuur heeft hij geen softbox bij de hand, maar wel wc papier, dat doet hij voor zijn reflector en maakt daardoor de flits zachter. Hij maakt vaak meerdere foto’s van een compositie, elke keer net even anders. Hij probeert vaak om lichte dingen wat over te belichten en donkere dingen wat onder te belichten. Dat geeft soms een heel aardig effect. Het voordeel van meerdere belichtingen uit proberen is dat er altijd wel eentje lukt.
Rebel
Hij noemt zichzelf een rebel en bewijst dat met foto’s die naar zijn zeggen enigszins geregisseerd zijn. Zolang je niets kapot maakt vindt hij dat zeer acceptabel. Daarbij let hij erg op kleur. Kleuren die complementair zijn op de kleurencirkel. Zijn andere kijk op de natuur komt prachtig uit als hij de foto laat zien van een witte reiger. Hij heeft de krappe compositie gemaakt met een 600 mm lens. De belichting heeft hij gericht op de blauwe lucht, eventueel met spotmeting en niet op het wit, want dan gaat het mis. Een andere sneeuwachtige reiger heeft hij maar 5 seconden belicht en die is loeischerp en de branding heel troebel. Bij de vlucht van sneeuwachtige reigertjes heeft hij een sluitertijd gekozen van 1/15 de seconde (hij won een een gouden ster mee met deze foto).
Geëntertaind
De hele avond worden we geëntertaind en zien we de ene mooie natuurfoto na de andere. Prachtige vergezichten, herten, wilde katten, heel veel vogels (zelfs een zeearend en een american bold eagle), uilen, reigers en in het tweede gedeelte allemaal griezels zoals spinnen, sprinkhanen, rupsen vlinders, een libel (met 70-120 zoomlens met tussenring), boomkikkers, slangen, krokodillen etc. Een verrassende mix aan foto’s, waarvan je soms denkt "O, dat kan ik ook" en het volgende moment zie je iets wat zo schitterend is en weet je dat hij een paar leagues hoger speelt. Wat we ook duidelijk geleerd hebben is dat natuurfotografie voornamelijk een oefening in geduld is en ook een heleboel geluk.
Judith Bakkers Peter Muller was 21 september 2000 te gast bij Fotoclub Perspectief Hilversum.
|
Artikelen 
